| Dec. 10th, 2008 @ 10:08 am (no subject) |
|---|
10 снежня 1998 года, я вырашыла зрабіць своё выступ у дэбат-клубе па-беларуску. Скончылася гэта трагічна для нашай каманды (бо мы прайглалі), але затое ў маім жыцці пачаўся новы перыяд - станаўлення мяне як свядомай беларускамоўнай беларускі.)) Працэс самаідэнтыфікацыі і абароны сваёй новай ідэнтычнасці быў вельмі складаны і балезнены, я нават здзіўляюся, як гэта я, 15ці гадовая дзяўчына, вытрымала гэты ціск з усіх бакоў: сяброў, родзічаў, аднакласнікаў і простых людзей, што сустракаеш сотнямі кожны дзень і твары якіх выветрываюцца з тваёй памяці праз некалькі секунд-хвілін... Было сапраўды складана, адзіна што мяне падтрымлівала, ці дакладна - хто, гэта мая першая беларускамоўная сяброўка - Марыйка. Цудоўная дзяўчына, сапраўдны сябр, нават сёння, хоць і жывем ужо доўгі час у розных краінах. 10 год... думаю, гэта добры час, падвесці нейкія высновы аб сабе і сваім жыцці, што дасягнута, якія планы на будучыню, гэта нават больш чым твой сапраўдны ДН, гэта дзень майго станаўлення як асобы! Мне страшна падумаць, кім была б я зараз, калі б не сустрэла тады яе і не пачала сваю забаву ў беларуску... забава скончылася дастаткова сур'ёзна, хвароба не прайшла! У змянілася, нават голас змяніўся. Вы ведаеце, што мова мяняе голас, я зараз не магу размаўляць па-расейску без акцэнта, часамі нават моцнага! Я не магу сказаць, што я адчуваю сябе шчаслівай, шмат чаго трэба зрабіць! Мая краіна яшчэ пад прыгнётам, мае мары пра Вольную Беларусь, Беларусь, дзе мяне не будуць прасіць размашляць на "нормальном языке", а будуць нават адказваць на роднай мове, гэтыя мары яшчэ не збыліся, але я веру, гэта ўсё наперадзе!!!
Мне будзе вельмі прыемна атрымаць добрыя словы ў гэты важны для мяне дзень, асабліва, ад маіх любімых сяброў...
я нават не ведаю, як я буду святкаваць гэты дзень, а навэўна, самае важнае будзе для мяне сёння - духоўны пакой і разважанні пра жыццё... |